Zobacz wielkie akwaria ze zwierzętami wodnymi z całego świata

ponad
290000

litrów wody

ponad
500

gatunków zwierząt

13
biotopów

z całego świata

Oceanika to miejsce, w którym każdy miłośnik wodnego życia znajdzie coś interesującego i zobaczy stworzenia, na co dzień niedostępne.

Zgromadzono tu zwierzęta i rośliny z wód rzek, jezior, mórz i oceanów całego świata, podzielone według miejsca ich występowania.

To tutaj można zobaczyć, jak wygląda ryba, której przodkowie dali początek dominacji czworonożnych zwierząt na suchym lądzie, czy też która ryba przynosi szczęście w biznesie.

Zwierzętom odtworzono warunki, w jakich występują w swoim naturalnym środowisku. W niektórych akwariach znalazły się też okazy, które można podziwiać jedynie w zbiornikach akwarystycznych.

Niezwykle ciekawie prezentuje się nowa ekspozycja z wystawą „Potwory z głębin”. Przedstawiono na niej makiety ryb, które w naturze są prawie niemożliwe do obserwowanie ze względu na duże głębokości na jakich występują. Zwierzęta te zadziwiają swoimi kształtami i sposobami przystosowania się do trudnych warunków środowiskowych.

W zbiornikach odtworzono kilkanaście biotopów.


Zwiedzanie z przewodnikiem
Przybliżony czas zwiedzania: 60 minut
Ostatnie wejście: na ok. 45 minut przed zamknięciem

  • BIOTOP RZEKA MONSUNOWA (AZJA)

    Rzeki monsunowe są jednymi z najciekawszych rzek kontynentu azjatyckiego. Zaliczyć do nich możemy m.in. Ganges, Indus, czy Mekong. Charakteryzują się one wieloma ciekawymi siedliskami powstałymi dzięki zróżnicowaniu środowiska. W zbiorniku pływają  m.in.  sumy, pangi, tołpygi oraz  kilka ryb, które wyginęły już w  warunkach naturalnych, jak brzanka rekinia. Są tu też takie rarytasy akwarystyczne, jak arowany azjatyckie.

    Arowana Azjatycka (Scleropages formosus) żyje w mętnych, płynących wodach w lasach, często w pobliżu torfowisk. Dojrzałość płciową osiąga w wieku 2–4 lat . Zaloty u tego gatunku trwają bardzo długo. Od kilku tygodni, do kilku miesięcy. Samiec opiekuje się narybkiem przez około 3 miesiące, dopóki nie zacznie on samodzielnie pływać. Jest to ryba uznawana za talizman szczęścia w interesach, przez co ceny tych ryb osiągają ogromne wartości.

    Nożowiec ozdobny (Chitala ornata) gatunek z rzędu kostnojęzykowych. Samotnik, aktywny nocą, poluje na śpiące ryby. Samiec opiekuje się ikrą i narybkiem. W Azji jest to ryba konsumpcyjna. Gatunek ten nazywany jest żywą skamieniałością, ponieważ od milionów lat nie zmienił znacząco swojej budowy oraz przeżył okres wielkiego wymierania.

    Gurami olbrzymi (Osphronemus goramy) zasiedla jeziora, bagna oraz rzeki. Jest to ryba długowieczna – dożywa nawet 25 lat. Samiec pilnuje ikry i narybku. W trakcie tarła buduje gniazdo z piany i fragmentów roślinnych. Gurami posiada labirynt, czyli dodatkowy narząd oddechowy umożliwiający rybom oddychanie powietrzem atmosferycznym.

  • BIOTOP DORZECZA AMAZONKI

    Puszcza Amazońska stanowi jeden z najstarszych ekosystemów na Ziemi. Sieć zależności między żyjącymi w niej organizmami jest bardzo delikatna. Wystarczy, że jeden gatunek wymiera, a życie pozostałych zostaje zachwiane, bądź bezpowrotnie zanika. Ochrona tej części naszej planety jest zatem wysoce istotna. Przez centrum Puszczy przepływa Amazonka zasilana deszczami zenitalnymi. Tworząc rozlewiska stwarza idealne warunki dla życia ogromnej liczby ryb słodkowodnych.

    W zbiorniku z rybami z Ameryki Południowej pływają bardzo rzadkie sumy, ryby kostno-językowe, pielęgnice czy prapłaziec – ryba dwudyszna, której przodkowie dali początek dominacji czworonożnych zwierząt na suchym lądzie. Prapłaziec to najstarsza rodzina ryb słodkowodnych, która przetrwała  do naszych czasów, tzw. gatunek reliktowy, będący świadectwem minionych epok. W walcu nad niecką  z akwarium dotykowym żyją ryby ławicowe z Ameryki Południowej – stado ciekawych kąsaczy.

    Prapłaziec (Lepidosiren paradoxa) gatunek ryby dwudysznej (przystosowanej do oddychania tlenem atmosferycznym). Dwudyszność umożliwia prapłaźcowi przetrwanie w niesprzyjających warunkach atmosferycznych, takich jak susza. W trakcie jej trwania zakopuje się w mule i przechodzi w stan estywacji, czyli zapada w tzw. sen letni. Prapłaziec uważany jest za krewniaka pradziada wszystkich czworonożnych zwierząt.

    Płaszczka plamista (Potamotrygon motoro) szarą stronę grzbietową zdobią liczne, żółte plamy. W połowie długości ogona znajdują się dwa kolce jadowe. Ukłucie płaszczki jest niebywale bolesne i może okazać się niebezpieczne dla życia.

    Arowana srebrna (Osteoglossum bicirrhosum) gatunek ryby kostnojęzykowej. Osobniki młodociane ubarwione na żółto-pomarańczowo z niebieskim połyskiem, natomiast dojrzałe osobniki są srebrzyste. Arowany mają duże, wyraźnie widoczne łuski, a ich żuchwa zakończona jest dwoma wąsami. Jest niezwykle odporna na niski poziom tlenu w wodzie. Potrafi wyskakiwać z wody na znaczne wysokości.

    W osobnym akwarium żyje stado piranii amazońskich. W jego skład wchodzi kilka gatunków. Piranie drapieżne żyją obok roślinożernych. W środowisku naturalnym to częste zjawisko.

    Pirania Pacu (Piaractus brachypomus) – Jest to ryba która w środowisku naturalnym żywi się głównie orzechami brazylijskimi.Samce mają spiczastą płetwę grzbietową oraz ciemnoczerwone zabarwienie. Samice z reguły dłużej dojrzewają. Pirania Pacu należy do bardzo dużych ryb, bo może ważyć nawet 25 kg.

  • BIOTOP JEZIORA MALAWI

    Malawi lub inaczej Niasa jest jeziorem pochodzenia tektonicznego, położonym w południowo-wschodniej części Afryki, w systemie Wielkiego Rowu Afrykańskiego. Jego długość wynosi około 550 km i sięga do 55 km szerokości oraz 706 m głębokości. Południowy kraniec jeziora od 1980 roku objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Jeziora Niasa – stanowi ono bowiem środowisko życia wielu endemicznych gatunków ryb. Wody jeziora Malawi charakteryzują się bardzo wysoką przezroczystością, która sięga 17 m, a w niektórych rejonach nawet 20 m. Pozwala to na obserwowanie życia pod wodą z łodzi czy też z brzegu. W 1984 roku park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

    Nimbochromis livingstonii swoją nazwę zawdzięcza nie tylko swojemu pięknemu ubarwieniu ciała, ale również dostojnym, eleganckim ruchom, jakie wykonuje ,podczas pływania. Jest rybą agresywną nie tylko wobec innych gatunków, ale i wobec własnego. Określana jest również „rybą śpiochem” ponieważ sposób jej polowania polega na udawaniu martwej, co powoduje, że mniejsze ryby oraz narybek podpływają na tyle blisko, by mogła je bez problemu pochwycić.

    Pyszczak nóż  (Dimidiochromis compressiceps)
    Pyszczak o charakterystycznej smukłej głowie i stosunkowo długich szczękach. Ciało samca połyskuje na metaliczny, niebieski kolor, samica zaś barwy srebrzystej. Jest to ryba agresywna, zwłaszcza w czasie tarła. Opiekę nad ikrą i narybkiem sprawuje samiec. Paszczak nóż jest drapieżnikiem oraz kanibalem. Nazwę nóż zawdzięcza kształtowi ciała.

    Delfinek błękitny (Cyrtocara moorii)
    Zamieszkuje płytkie wody jeziora Malawi. Ciało tego pyszczaka jest krępe, bocznie spłaszczone, ubarwienie niebieskie wraz z wszelkimi odcieniami tej barwy. Na czole widoczny niewielki guz tłuszczowy. Wielkość guza u samca ma znaczenie w doborze płciowym.

  • BIOTOP OBRZEŻA WIELKIEJ RAFY KORALOWEJ

    Wielka Rafa Koralowa, zwana również Wielką Rafą Barierową, znajduje się u wybrzeży Australii w Morzu Koralowym. Jest to największa struktura wytworzona przez żywe organizmy rafotwórcze, takie jak kolonie koralowców czy otwornic. Wielka Rafa Koralowa jest widoczna z kosmosu, jako jasna smuga na tle błękitu oceanu.

    Jej powierzchnia stanowi  ponad 344 tysięcy km². Grubość tworzącej ją warstwy koralowca przekracza 500 m. Szerokość rafy wynosi od 2 do 150 km. Wiek rafy ocenia się na ok. 20 mln lat, a niektórych jej części nawet na 45,5 mln lat. Mimo iż, rafa ta została odkryta w XVII wieku, to nadal  na jej terenie dochodzi do odkryć nowych gatunków. Wyróżnia się bowiem niesamowitą bioróżnorodnością. Stwarza warunki do życia ogromnej ilości gatunków morskich. Od 26 października 1981 roku Wielka Rafa Koralowa jest objęta ochroną jako park morski  oraz jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

    W akwarium z niezwykłymi rybami rafowymi pływa wiele osobliwości pokazujących, jak bardzo wyrafinowane są działania ewolucji w morzach. Powszechna jest np. zmiana płci w celu ułatwienia znalezienia partnera, symbioza zwierząt należących do rożnych typów bardzo oddalonych od siebie filogenetycznie, a w końcu  przepiękne barwy, które ryby morskie zawdzięczają nie odbiciu światła lecz kryształom barwników  zawartym w łuskach.

    Pokolec królewski (Paracanthurus hepatus)
    Ryba bardzo ciekawie ubarwiona. Parzyście po obu stronach ciała, od oka w kierunku ogona, biegnie czarna pręga, która zapętla się po dziewiątym miesiącu życia ryby, tworząc okręg. Świadczy to o dojrzałości płciowej osobnika. Takie ubarwienie kojarzone jest z paletą malarza, dlatego  w niektórych krajach ryba ta, nazywana jest niebieską paletą. Druga nazwa zwyczajowa, to ryba chirurg, ponieważ  posiada wysuwane ostrza u nasady ogona, służące do obrony przed wrogami.

    Murena szara (Gymnothorax nubilus)
    Murena ta, jest hermafrodytą, czyli obojnakiem. Prowadzi skryty tryb życia, zazwyczaj schowana pomiędzy skałami.  Aktywna nocą. Żywi się drobnymi kręgowcami i bezkręgowcami. Jeden z najmniejszych  gatunków mureny, dorasta do około 50 cm długości.

    Ustniczek cesarski (Pomacanthus imperator)
    Ciało tej ryby jest wysokie, silnie bocznie spłaszczone, niebieskie z wyraźnymi poziomymi liniami po bokach. Zazwyczaj prowadzi samotniczy tryb życia. Żywi się gąbkami i osłonicami. U całego rodziny rodzaju Pomacanthus  występuje zjawisko zmiany płci.

  • BIOTOP SZELFU KONTYNENTALNEGO

    Szelf kontynentalny to podwodne przedłużenie kontynentu. Sięga do 200 m głębokości oraz od 20 do 80 km szerokości. Ponieważ stanowi strefę przybrzeżną, charakteryzuje się dobrymi warunkami do życia. Czynnikami decydującymi o bioróżnorodności tej strefy jest duża ilość światła oraz tlenu, mniejsze zasolenie, ale również urozmaicona rzeźba dna. W strefie przybrzeżnej znajdują się dogodne miejsca rozrodu, jak również łowiska dla drapieżników, dlatego licznie występują tu rekiny oraz płaszczki.
    W Oceanice królestwem ryb z szelfu kontynentalnego jest największy nasz zbiornik, o pojemności 62 tys. litrów wody. Jest tu m.in. płaszczka orleń oraz rocha, która swoim kształtem przypomina gitarę. W tym akwarium pływają też żarłacze czarnopłetwe rafowe i żarłacz gruby oraz kilka innych niezwykłych gatunków, jak ognica pstra o silnym jadzie powodującym ogromny ból po ukłuciu kolcem jadowym, czy też ryby produkujące żwirek koralowy, który jest atrakcją na tropikalnych plażach.

    Orleń nakrapiany (Aetobatus narinari) pływa tuż pod powierzchnią wody. Ruch płetw piersiowych przypomina ruch skrzydeł, przez co kojarzy się z podwodnym lotem. Orleń poluje w strefie przydennej na małe skorupiaki, mięczaki oraz ryby. Czasami wyskakuje ponad wodę. Jest rybą o samotniczym trybie życia. Orlenie były już obecne w polocenie około milion lat temu.

    Skrzydlica ognista (Pterois volitans) płetwy skrzydlicy mają charakterystyczny, niezwykle zjawiskowy wygląd i sprawiają wrażenie szeroko rozpostartych pierzastych skrzydeł, ponieważ promienie łączą się ze sobą jedynie u nasady. Ubarwienie ciała jaskrawe w poprzeczne pasy i prążki. Jaskrawe barwy mają za zadanie odstraszać potencjalnych wrogów, a zarazem informują o jadowitości zwierzęcia.

    Murena cętkowana (Gymnothorax favagineus) aktywna nocą, dlatego za dnia chowa się w skalnych szczelinach. Dorosłe osobniki bywają niezwykle agresywne. Jest to jedna z największych muren na świecie, może osiągać 3 m długości.

  • BIOTOP RZEKI POLSKIEJ

    Środowisko rzek polskich jest bardzo różnorodne. W każdym ich odcinku żyją inne, specyficzne dla tego środowiska organizmy. Jednakże w każdym z tych środowisk pojawia się jeden problem – gatunki obce. W naszych rzekach znajduje się wiele ryb introdukowanych głównie w celach konsumpcyjnych, czy też ozdobnych.
    Wyjątkową atrakcją, zwłaszcza dla dzieci, jest niecka z tzw. akwarium dotykowym, w którym można samodzielnie nakarmić ryby, występujące w zbiornikach słodkowodnych Polski. W niecce z odwzorowanym biotopem polskiej rzeki, pływają karasie ozdobne, karpie koi i sum europejski.

    Sum europejski (Silurus Glanis) jest to największa słodkowodna ryba Europy. Osiąga do 5 m długości i ponad 300 kg masy ciała. Ciało ma pokryte wyłącznie skórą, a przy pysku posiada charakterystyczne wąsy.

  • BIOTOP STARORZECZE AMAZOŃSKIE

    Charakterystycznym elementem środowiska w rozwoju każdej rzeki, są pozostałości po jej dawnym korycie, czyli tzw. starorzecza. Miejsca te charakteryzują się bardzo wolnym nurtem rzeki, w którym ryby mogą znaleźć schronienie.

    Łuskożer (Catoprion mento) Należy do rodziny piraniowatych. W przeciwieństwie do piranii żywi się łuskami ryb. Ryba o srebrnym zabarwieniu, osiągająca do 12 cm.

    Biotop odtworzona w akrylowej tubie w kształcie walca.

  • BIOTOP CZARNYCH WÓD AFRYKI

    Są to rozlewiska okresowe, które powstają na skutek obfitych opadów. Do rozlewisk tego typu należą m.in. dorzecza Kongo.

    Rybą, jaką można znaleźć w zbiorniku z biotopem Czarnych Wód  jest m.in. wielopłetwiec senegalski (Polypterus senegalus) nazwę ryba ta zawdzięcza płetwie grzbietowej, która składa się z 8-11 części. Zabarwienie dorosłych osobników jest oliwkowo-brunatne, czasami wpadające w odcienie szarości, zaś ich brzuch jest parę tonów jaśniejszy.  Ryba ta potrafi aktywnie poruszać się po lądzie.

  • BIOTOP LAS MANGROWY

    Namorzyny stanowią formację ziemno-wodną, która podczas przypływu zalewana jest wodą morską (widoczne są wtedy tylko korony drzew), podczas odpływu odsłania się powierzchnia gruntu. Szczególnie bujna roślinność namorzynowa porasta zabagnione ujścia. Ozdobą naszego zbiornika jest kolekcja koralowców oraz bezkręgowców.

  • BIOTOP PALUDARIUM CHIŃSKIE

    Rodzaj akwaterrarium bądź terrarium o wysokiej wilgotności powietrza, przeznaczonego do hodowli roślin i zwierząt bagiennych. Nazwa paludarium pochodzi od łacińskiego słowa palus, czyli bagno.

    Można zobaczyć tu traszkę czyli  płaza ogoniastego, którego terytorium życia jest środowisko wodno-lądowe , ryby labiryntowate i ławice ryb karpiowatych. Nad zbiornikiem góruje roślinność tropikalna.

  • BIOTOP STRUMIENI MALEZJI

    Malezyjskie jeziora i rzeki, które są środowiskiem życia wielu ryb, w tym słodkowodnych igliczni, leżą w strefie klimatu równikowego. Obszar całego Półwyspu Malajskiego jest więc obszarem charakteryzującym się dużą ilością opadów i wysoką temperaturą, około 30 stopni.

    Iglicznia słodkowodna (Doryichthys boaja)
    W tym akwarium zaprezentowaliśmy największe iglicznie słodkowodne na świecie. Pochodzą one z tropikalnej części Azji zasiedlają bagna i leśne oczka wodne. To jeden z niewielu gatunków który mimo swojej tolerancji na słoną wodę występuje prawie wyłącznie w wodzie słodkiej.

  • BIOTOP GŁĘBIN MORZA JAPOŃSKIEGO

    Eksponowane są tu łodziki – prehistoryczne mięczaki, które obecnie można spotkać tylko w jednym miejscu na świecie – u wybrzeży Japonii.  Łodziki (Nautilidae) to jedyne głowonogi mające zewnętrzną muszlę. Nazywamy je żywymi skamieniałościami, ponieważ pojawiły się na Ziemi 550 mln lat temu, na początku ery paleozoicznej i przetrwały w mało zmienionej formie do dziś. Muszla łodzika zbudowana jest z wielu komór. Zwierzę zamieszkuje największą, zewnętrzną. Pozostałe komory połączone są syfonem i pełnią rolę pływaka. Wypełniając odpowiednią liczbę komór gazem łodzik reguluje swoje zanurzenie.

  • BIOTOP RAFY KORALOWEJ

    Środowisko to wytworzone jest przez organizmy rafotwórcze. Organizmy te występują we wszelkich morzach i oceanach, w których temperatura jest wyższa niż 18° C. Jako środowisko któremu grozi wyginięcie, 40 raf objętych jest ochroną. Mimo, iż pokrywają tylko 0,2% dna morskiego,  żyje na nich aż 25% gatunków słonowodnych.

    Błazenek okoniowy (Amphiprion ocellaris) –  Gatunek ten jest bardzo dobrze znany jako bajkowe Nemo. Błazenki te mają jasnopomarańczowe barwę z trzema białymi pasami, z których środkowy ma kształt w kształcie trójkątna. Wokół białych pasów zauważymy delikatne, czarne linie. Podobne ale szersze linie można zauważyć na płetwach. Maksymalna długość ciała ok. 9-11 cm. U tych ryb występuje zjawisko zmiany płci.

    Rozgwiazdy (Asteroidea) – zwierzęta o budowie gwieździstej. Należą do rodziny szkarłupni. Mają różnorodne kształty, barwę oraz rozmiary. Żyją na dnie mórz i oceanów, najczęściej pod skałami i na rafach koralowych na głębokości od 0.5-300 m, niekiedy głębiej.

    Kostera rogata (Lactoria cornuta) – zwana także kosterą rogaczek to rozdymkowa morska ryba z rodziny osterowatych. Żyje w Oceanie Indyjskim oraz Spokojnym. Przebywa przy rafach koralowych w tropikalnych morskich wodach na głębokości od 18 do 100 m. Zamiast łusek całe ciało ryby pokrywa pancerz, który zbudowanym jest z wielokątnych płytek kostnych. Ryba swym wyglądem przypomina krowę lub byka z rogami, dlatego jej zwyczajowa nazwa w wielu językach to ryba krowa. Ma cztery charakterystyczne wyrostki przypominające rogi. Dwa powyżej oczu skierowane do przodu i dwa w okolicach płetwy odbytowej skierowane do tyłu Ciało w kolorze żółtym z turkusowo-zielonymi plamkami.

    Krab dekorator (Camposcia retusa) – Bardzo oryginalny w wyglądzie i zachowaniu krab, który prowadzi nocny tryb życia – poluje nocą. Pokarm znajduje w podłożu. W akwarium rafowym ozdabia się koralowcami miękkimi, gąbkami, muszlami, kamieniami, stąd jego popularna nazwa „krab dekorator”. Działalność ta może być szkodliwa dla niektórych miękkich korali.

    Brzytewnik (Aeoliscus strigatus) – Ciało brzytewnika jest silnie spłaszczone, płytki kostne pokrywające ciało tworzą wzdłuż linii brzucha ostrą krawędź. Pływa w nietypowej pozycji, bo głową w dół.

  • AKWARIUM W STYLU ``NATURE``

    Środowisko to wytworzone jest przez organizmy rafotwórcze. Organizmy te występują we wszelkich morzach i oceanach, w których temperatura jest wyższa niż 18° C. Jako środowisko któremu grozi wyginięcie, 40 raf objętych jest ochroną. Mimo, iż pokrywają tylko 0,2% dna morskiego,  żyje na nich aż 25% gatunków słonowodnych.

    Błazenek okoniowy (Amphiprion ocellaris) –  Gatunek ten jest bardzo dobrze znany jako bajkowe Nemo. Błazenki te mają jasnopomarańczowe barwę z trzema białymi pasami, z których środkowy ma kształt w kształcie trójkątna. Wokół białych pasów zauważymy delikatne, czarne linie. Podobne ale szersze linie można zauważyć na płetwach. Maksymalna długość ciała ok. 9-11 cm. U tych ryb występuje zjawisko zmiany płci.

    Rozgwiazdy (Asteroidea) – zwierzęta o budowie gwieździstej. Należą do rodziny szkarłupni. Mają różnorodne kształty, barwę oraz rozmiary. Żyją na dnie mórz i oceanów, najczęściej pod skałami i na rafach koralowych na głębokości od 0.5-300 m, niekiedy głębiej.

    Kostera rogata (Lactoria cornuta) – zwana także kosterą rogaczek to rozdymkowa morska ryba z rodziny osterowatych. Żyje w Oceanie Indyjskim oraz Spokojnym. Przebywa przy rafach koralowych w tropikalnych morskich wodach na głębokości od 18 do 100 m. Zamiast łusek całe ciało ryby pokrywa pancerz, który zbudowanym jest z wielokątnych płytek kostnych. Ryba swym wyglądem przypomina krowę lub byka z rogami, dlatego jej zwyczajowa nazwa w wielu językach to ryba krowa. Ma cztery charakterystyczne wyrostki przypominające rogi. Dwa powyżej oczu skierowane do przodu i dwa w okolicach płetwy odbytowej skierowane do tyłu Ciało w kolorze żółtym z turkusowo-zielonymi plamkami.

    Krab dekorator (Camposcia retusa) – Bardzo oryginalny w wyglądzie i zachowaniu krab, który prowadzi nocny tryb życia – poluje nocą. Pokarm znajduje w podłożu. W akwarium rafowym ozdabia się koralowcami miękkimi, gąbkami, muszlami, kamieniami, stąd jego popularna nazwa „krab dekorator”. Działalność ta może być szkodliwa dla niektórych miękkich korali.

    Brzytewnik (Aeoliscus strigatus) – Ciało brzytewnika jest silnie spłaszczone, płytki kostne pokrywające ciało tworzą wzdłuż linii brzucha ostrą krawędź. Pływa w nietypowej pozycji, bo głową w dół.

  • POTWORY Z GŁĘBIN

    Blobfish – najbrzydsza ryba świata

    Charakterystyczną cechą tej ryby jest „obwisły i galaretowaty” wygląd, stąd jest angielska nazwa – blobfish – gdzie „blob” oznacza bezkształtną masę. Została uznana najbrzydszym zwierzęciem świata w konkursie zorganizowanym przez stowarzyszenie The Ugly Animal Preservation Society. Ryba ta zamieszkuje u wybrzeży Australii i Tasmanii  na głębokości pomiędzy 600 a 1200 metrów.

    Topornik wyłupiasty

    Topornik wyłupiasty ma krótki, cienki ogon, który w połączeniu z bryłą brzucha przypomina topór. Jego wyłupiaste oczy przesunięte ku górze głowy, a stosunkowo duże szczęki i organy świetlne rozmieszczone są wzdłuż całego ciała. Topornik jest małą rybą – samce osiągają długość 28 mm, samice dorastają do 39 mm. Spotykane są do głębokości 2400 metrów.

    Macropinna microstoma to kolejny zadziwiający mieszkaniec morskich głębin. Uwagę  przyciągają cylindrowate oczy z zielonymi soczewkami skierowanymi ku górze, umieszczone w przezroczystej części głowy.Badania przeprowadzone przy pomocy robotów opuszczanych na duże głębokości pozwoliły zaobserwować tryb życia macropinny. Ryba ta zamieszkuje partie wody gdzie dociera śladowa poświata światła słonecznego. Obserwuje ona toń nad sobą, po czym namierzywszy ofiarę, rusza w jej kierunku. Oczy do tej pory skierowane ku górze, zmieniają swoje położenie i podążają za zdobyczą – przesuwają się z góry głowy ku przodowi pyska. Macropinna zwykle jest spotykana do głębokości około 1200 metrów, ale wpadała w sieci zanurzone i do 3600 metrów.

    Thaumatichthys binghami to głębinowa ryba z grupy żabnicokształtnych z charakterystyczną dziwaczną budową pyska. U samic górna warga jest bardzo szeroka i wywinięta w porównaniu z dolną. Świecący wabik u Thaumatichthys „dynda” na podniebieniu. Zwabione światłem skorupiaki lub małe ryby, wpadają w potrzask, gdy wywinięte do tej pory do góry wargi z zębami nagle się zamykają. Największa obserwowana samica Thaumatichthys binghami osiągnęła wielkość 29 centymetrów natomiast samiec nie przekroczył 45 milimetrów.

    Vampyroteuthis infernalis. Ten delikatny głowonóg zamieszkuje głębokości, na których panuje bardzo niskie stężenie tlenu. Warunki skrajnie niekorzystne dla innych organizmów nie stanowią dla wampirzycy większego problemu. Spokojny żywot zawdzięcza obecności w krwi hemocyjaniny, barwnika oddechowego, który pozwala jej na skuteczne oddychanie. Dodatkowo stwierdzono u niej wyjątkowo niski metabolizm, przez co zapotrzebowanie na tlen staje się mniejsze. Stwierdzono dwie odmiany barwne – czarną lub czerwoną. U obu występują fotofory – emitujące światło narządy, drobne znajdujące się na całym ciele i większe poniżej płetw, w okolicach oczu i na końcach długich ramion. Te ostatnie wytwarzają również bioluminescencyjny płyn, który służy obronie wampirzycy. Światło jakie jest w stanie wytworzyć może utrzymywać się w wodzie przez około 10 minut. Ramiona wampirzycy są „uzbrojone” w małe przyssawki i drobne wyrostki.

    Linofryna drzewkowąsa – nawiązuje do świecącego krzaczastego wabika wyrastającego z dolnej szczęki. Oprócz niego na wierzchu pyska znajduje się duży wyrostek, także dający światło. Linofryna zamieszkuje Atlantyk pomiędzy 20° szerokości geograficznej południowej a 40° szerokości geograficznej północnej. Występuje na głębokościach do 1000 metrów. Jest stosunkowo dobrze poznana, w sieciach znaleziono ponad 30 osobników żeńskich. Dwóm samicom towarzyszyły pasożytujące osobniki męskie.

    Eunice aphroditois – znany też jako „Bobbit worm” to robak zamieszkujący dno oceaniczne. Dorastający do 3 metrów długości wieloszczet żyje zagrzebany w osadzie, skąd atakuje przepływające ryby i głowonogi wciągając je pod ziemię.

Podziel się:

Facebook